wrośniak różnobarwny, grzyb, trametes versicolor

Wrośniak różnobarwny (Trametes versicolor)

Historycznie wrośniak różnobarwny stosowany był w medycynie chińskiej i japońskiej już setki, jeśli nie tysiące, lat temu. Wytwarzano z niego między innymi napary lecznicze. Jego immunostymulujące i antynowotworowe działanie jest od wielu lat doceniane w nowoczesnej medycynie akademickiej Japonii i Chin. Z kolei jakiś czas temu z ramienia oświeconych komisji UE został sklasyfikowany jako „novel food”. Co oznacza, że aby w Europie człowiek mógł go zwyczajnie kupić/sprzedać innemu człowiekowi w celach spożywczych, musi wpierw przebrnąć przez absurdalny labirynt biurokratyczny. Musi udowodnić, że skoro w innych częściach świata ludzie go jedzą i wytwarzają z niego leki, które faktycznie działają, to u nas też tak można. Jest jednak światełko w tunelu bo w 2022 roku obok kilku innych grzybów (np.: soplówki jeżowatej) trafił na listę, która ma zostać zatwierdzona do normalnego obrotu handlowego.

Ale, wracając do naszego bohatera…

Wrośniaczek różnobarwny (zwany też „indyczym ogonem”) jest gatunkiem kosmopolitycznym; występuję na wszystkich kontynentach, na wielu wyspach też (no z wyjątkiem Antarktydy). Jest to jeden z najpospolitszych gatunków grzybów występujący w Europie, również Polsce. Rośnie grupowo, a sąsiednie owocniki zachodzą na siebie dachówkowato.. Jest sapotrofem, czyli  pobiera energię z martwych szczątków organicznych. Znajdziemy go wśród starych drzew, na rozkładających się konarach w lasach, w parkach, a nawet możemy natknąć się na nie  w okolicy swojego domu, gdzieś na podwórzu na starym pniaku po ściętym drzewie. Rośnie przez cały rok. Owocniki mają cienkie i ostre brzegi, a ich grubość zazwyczaj wynosi od kilku milimetrów do centymetra. Grzyby są dość twarde i elastyczne, przyjemnie też pachną.

Czas Wrośniaka właśnie nadchodzi.  Podobny jest trochę do grzyba Reishi, ale ten jest bardziej odżywczy, lepiej wspiera żywotność. Trochę podobny do Chagi, ale ten bardziej koncentruje się na układzie pokarmowym, a wrośniak ma znaczenie szersze działanie.

Jest w nim  dosłownie masa substancji wykazujących wielokierunkowe działanie lecznicze: kompleksy białkowo-polisacharydowe i polisacharydy (glukany, a-glukany B-glukany), terpeny i składniki polifenolowe. Zawiera rzadkie składniki mineralne (chrom, mangan, miedź, i nikiel), cały zestaw cukrów prostych, witaminy grupy B, a także: ergosterole, tetaraol, glikoproteiny, cerevisterol, sistostreol, triterpenoidy, kwas glukuronowy, kwasy fenolowe (kawowy, galusowy, protokatechowy). Owocniki syntetyzują wiele enzymów (np. β-glukozydazy, peroksydazę manganową, celobiohydralazy, endoglukanazy), hemicelulozę i substancje o charakterze lotnym, przede wszystkim z grupy seskwiterpenów.

UFF!

Psyche&Soma, Psyche Soma, nootropy, suplement, soplówka jeżowata

Teraz najważniejsze czyli na co działa wrośniak różnobarwny

Zatem w 2012 japońscy naukowcy wyodrębnili we wrośniaku ternatynę, którą zaczęto stosować skutecznie w leczeniu otyłości i cukrzycy.

Nie możemy pozbyć się wszystkich patogenów wokół nas i z nas. Znacznie ważniejsze jest zbudowanie silnego układu odpornościowego  (Chińczycy mówią o wzmacnianiu naszego Zheng Qi, co jest szersze pojęcie niż odporność). A wrośniak doskonale wzmacnia układ obronny organizmu, wspiera leczenie schorzeń bakteryjnych i wirusowych.  Zupełnym ewenementem jest to że jako jedyny grzyb (które są generalnie raczej mało lekkostrawne) wspiera pracę wątroby. Stosuje się go w leczeniu chorób autoimmunologicznych: gruczoły tarczycy, reumatoidalne zapalenie stawów, czy astma oskrzelowa.

W 2012 roku Amerykańska Agencja Żywności i Leków (tak, tak: FDA!!!) uznała zastosowanie Trametes versicolor do testów klinicznych nad rakiem. Oczywiście na wszelki wypadek nie całego grzyba, a tylko jego jeden wyizolowany (sic!) polisacharyd. Testy prowadzone były w Bastyr University i University of Minnesota Medical School. Wyniki badań oficjalnie potwierdziły lecznicze właściwości wrośniaka. U pań, którym podawano suchy wyciąg z grzyba przez okres 4 tygodni, stwierdzono wyraźne zwiększenie odporności przy równoczesnym braku efektów ubocznych. Zaobserwowano również jego pozytywny wpływ na leczenie raka jelita grubego i wiele innych chorób (m.in. chłoniaki, zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych). Wyciąg z owocników T. versicolor, zawierający polifenole i terpenoidy zwiększa czynność makrofagów, co znalazło zastosowanie w terapii czerniaka.

Oficjalnie uznany został jako środek uzupełniający przy leczeniu chorób nowotworowych i chemioterapii. W mojej prywatnej opinii (która nie może być traktowana jako wykładnia medyczna!) wrośniak jest wyjątkowo skuteczną metodą przeciwdziałania i leczenia wszelkich nowotworów. Chcę przez to powiedzieć, że dbając o podstawową higienę umysłu oraz mając pod ręką wrośniaka mam głęboko w dup.. wszystkie nowotwory.

Za właściwościami Wrośniaka stoi oczywiście cały zestaw związków, ale przebadany oficjalnie jest między innymi Polisacharyd PSP i fruktooligosacharydy, które modyfikują skład mikroflory jelitowej (podwyższają poziom bakterii Lactobacillus spp.. i Bifidobacterium spp.., a obniżają ilość Enterococcus spp.., Staphylococcus spp i Clostridium spp..), a także jej odczyn (pH). Z kolei wodne ekstrakty zawierające aminokwasy i polisacharydy ograniczają agresję i przemieszczanie się komórek nowotworowych, powodując regresję masy nowotworu (nawet o 36%) i zmniejszenie możliwości przerzutów do mózgu.

Wrośniak działa synergicznie z kwasem askorbinowym (witaminą C) oraz tragankiem błoniastym (Astragalus membranaceus). Z tym ostatnim jest stosowany we wczesnym stadium infekcji albo przed zakażeniem patogenem, przeciwdziałając namnażaniu się bakterii wywołującej boleriozę w organizmie.

PSP stymuluje komórki układu immunologicznego, aktywuje syntezę cytokin, np. IL-1ß, IL-6 i czynnika martwicy nowotworów (TNF-alfa), eikozanoidów, a w tym prostaglandyny E2 (PGE2), histaminy, reaktywnych form tlenu i mediatorów azotowych. Polisacharydopeptyd obecny jedynie we wrośniaku charakteryzuje się najsilniejszymi właściwościami immunomodulacyjnymi wśród innych polisacharydów pozyskanych z grzybów leczniczych oraz cechuje się brakiem toksycznych działań, również w wysokich dawkach i przy długotrwałym stosowaniu.

Bardzo istotną właściwością PSP jest jego znikoma toksyczność. Stężenie preparatów(naparów), stosowanych u ludzi w terapii wspomagającej leczenie nowotworów na ogół nie przekracza 1 g (gdy przyjmowany jest trzy razy dziennie). Nie zaobserwowano szkodliwych objawów przy spożyciu rzędu 18-20 g/kg w przypadku myszy! Badania na szczurach i małpach, które otrzymywały przez 6 miesięcy doustne dawki, dwustu – i stukrotnie przewyższające te, które stosuje się w przypadku ludzi potwierdziły brak toksyczności. Nie zaobserwowano żadnych zmian elektrokardiograficznych, hematologicznych i chemicznych w krwi tych zwierząt w porównaniu z grupą kontrolną.

PSP nie wykazuje potencjału mutagennego. Udowodniono także, iż nie wywiera negatywnych skutków na układ rozrodczy i rozwój zarodków mysich.

Obecne we wrośniaku polisacharydy PSK (krestin) przyczyniają się do zwiększenia produkcji interferonu-gamma, interleukiny 2 oraz proliferacji komórek T, co wzmacnia działanie układu odpornościowego. Po podaniu preparatu obserwuje się w obrębie guza bezpośrednie interakcje PSK z komórkami nowotworowymi oraz pobudzenie mechanizmów prowadzących do ich eliminacji.

Na co jeszcze pomaga ten grzyb? Oto lista:

  • zakażenie gronkowcem złocistym
  • choroby płuc zespół przewlekłego zmęczenia (CFS)
  • zaburzenia czynności i zapalenie wątroby
  • choroby wirusowe (wirus opryszczki, HIV)
  • reumatoidalne Zapalenie Stawów i inne schorzenia autoimmunologiczne
  • nadciśnienie tętnicze
  • kandydoza (drożdżyca) i inne infekcje grzybami chorobotwórczymi
  • malaria.

Jak stosować wrośniaka różnobarwnego :

Po zebraniu owocników trzeba je rozdrobnić, a następnie ususzyć w piekarniku (w temp. 50°C) bądź w suszarce do grzybów. Najlepiej, aby były przechowywane w hermetycznie zamkniętym naczyniu (np. słoiku), w suchym miejscu i bez dostępu światła. Optymalną ekstrakcję wartościowych polisacharydów można uzyskać, gotując grzyby przez co najmniej 80 minut na małym ogniu.

Dawkowanie:

3x1gram w poważnym niedoborze odporności spokojnie nawet i 3x2gramy w formie naparów.

* artkuł i zawarte w nim informacje są swobodnym esejem autora nt grzyba i nie stanowią bazy informacyjnej o charakterze leczniczym i medycznym.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *